Veelgestelde vragen

Hoe vind ik een migrantenkerk bij mij in de buurt?

 

De meeste migrantenkerken en internationale kerken in Nederland staan op www.migrantenkerken.nl, de online database van anderstalige kerken in Nederland. Deze database biedt het grootste overzicht van internationale kerken en migrantenkerken in Nederland. Als u vragen heeft, neem dan gerust even contact op.

01

02

Hoeveel migranten- en internationale kerken zijn er in Nederland?

 

Op basis van schattingen van het Sociaal en Cultureel Planbureau (2018) kan worden verondersteld dat er in Nederland ruim duizend internationale en migrantenkerken zijn en circa 1.000.000 migrantenchristenen.

In meer dan 75 talen worden er kerkdiensten gehouden in Nederland.

Ruim zeventig kerken en geloofsgemeenschappen hebben zich aangesloten bij SKIN. In totaal gaat het om zo’n 70.000 christenen die lid zijn van één van de deelnemende kerken van SKIN.

Sommige van deze kerken zijn zelfstandig, anderen zijn lokale vestigingen van landelijke kerken en/of maken deel uit van de kerk in het land van herkomst. De onderlinge diversiteit aan talen, culturen en kerkelijke tradities is groot.

Wanneer we spreken over onze primaire doelgroep bedoelen we alle internationale en migrantenkerken in Nederland, of ze nu actief deelnemen in SKIN of niet.

03

Het aantal internationale kerken groeit. Hoe reageert SKIN op deze ontwikkeling?

 

Dit klopt inderdaad. Een opvallende uitspraak in ons strategisch beleidsplan gaat over de terminologie die SKIN voortaan hanteert voor haar primaire doelgroep. Tot voorheen heeft SKIN hiervoor alleen de term ‘migrantenkerken’ gebruikt.

Echter, SKIN beseft dat deze term steeds minder toereikend is om dit zeer diverse geheel te beschrijven. Steeds minder zien deze kerken zichzelf als migrantenkerken. Er is een groeiend besef, zowel onder individuele christenen als onder christelijke gemeenschappen, dat men hier in Nederland zal blijven en hierdoor dan ook deel uitmaakt van de Kerk en samenleving van Nederland. Toch heeft een aantal van deze geloofsgemeenschappen de behoefte om deel te nemen aan SKIN als landelijke koepelorganisatie van zogenaamde migrantenkerken, zonder zich altijd te herkennen in de term migrantenkerk.

Om recht te doen aan de grote diversiteit heeft SKIN dan ook besloten om de terminologie uit te breiden met ‘internationale en/of interculturele kerken’: christelijke geloofsgemeenschappen in Nederland waarin christenen uit allerlei naties en culturen met elkaar optrekken en ernaar streven om de cultuur van het Koninkrijk van God gestalte te geven. Omdat ook autochtone christenen, vaak met een significant percentage, deel uitmaken van deze kerken, kunnen we niet volstaan met de term ‘migrantenchristenen’ om de mensen binnen onze primaire doelgroep te beschrijven.

04

Wat zijn veelvoorkomende uitdagingen voor internationale en migrantenkerken?

 

Een van de voornaamste uitdagingen heeft te maken met de problematiek rond het vinden van geschikte, veilige en betaalbare samenkomstruimte, oftewel het huisvesten van kerken. Daarnaast is er vraag naar passende toerusting en (vervolg)opleiding voor (toekomstige) leiders binnen internationale en migrantenkerken in de Nederlandse context.

We hebben gemerkt dat er vaak sprake is van een kloof tussen de oudere generatie (die om welke reden dan ook het thuisland heeft verlaten en zich in Nederland heeft gevestigd) en de jongere generatie (die hier is opgegroeid). De toekomst in Nederland is voor deze jongeren geen gemakkelijke. Zij ervaren door grotere taalvaardigheid en door onderwijs van jongs af aan de samenleving op een andere manier dan de oudere generatie. Door vervreemding, enerzijds van hun ouders en anderzijds van de samenleving, voelen zij zich heen en weer geslingerd tussen twee loyaliteiten en verliezen daardoor perspectief voor de toekomst. Hierdoor voelen zij zich steeds minder thuis in de geloofsgemeenschappen van hun ouders, waar de talen, culturen en tradities van de landen van herkomst identiteitsbepalende factoren zijn. Migrantenkerken, met de eigen overlevingsproblematiek, zijn vaak niet bij machte hierop adequaat te reageren en ze hebben meestal ook geen ervaring hoe ze hiermee om moeten gaan.

05

Net als gevestigde autochtone kerken worstelen ook migrantenkerken met een generatiekloof. Waar blijkt dat bijvoorbeeld uit?

 

Jongeren in internationale en migrantenkerken zijn vaak in Nederland geboren en/of hier opgevoed. Ze groeien hier op, maar hebben ook te maken met de cultuur uit het land van herkomst. Dat zorgt vaak voor botsingen en verschil van inzicht. Daarnaast heb je te maken met dezelfde generatiekloof die ook in autochtone kerken speelt. Jongeren voelen zich thuis bij een ander soort muziek dan de generatie boven hen. En het taalgebruik van een preek past soms beter bij de oudere generatie. Het mooie van de jongere generatie is dat ze veel minder moeite heeft om over kerkmuren en taal- en cultuurgrenzen heen te stappen.

06

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

07

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

08

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

09

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

10

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

11

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

12

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

13

 

 

 

 

 

 

 

 

 

14

 

 

 

 

Ik ben op zoek naar een geschikte samenkomstruimte voor onze kerk. Kan SKIN hierbij helpen?

 

Regelmatig krijgen wij vragen van migrantenkerken die op zoek zijn naar een ruimte voor het houden van kerkdiensten en andere activiteiten. De specifieke achtergrond bij deze vragen is per situatie verschillend. In het algemeen geldt dat plaatselijke netwerken of contactpersonen vaak het beste in staat zijn om te zien wat past bij de behoefte. Daarom adviseren wij eerst om contact te leggen met de plaatselijke Raad van Kerken, als die er is. Als die er niet is, is het goed om contact te zoeken met andere kerken in de betreffende plaats. Kan er misschien een kerkgebouw van een andere kerk worden gebruikt?

Het is handig bij het voorleggen van uw vraag als u de behoefte aan ruimte concretiseert: Om hoeveel personen gaat het? Om welke dagen of dagdelen in de week? Wat is het beschikbare budget? Op welke termijn heeft u ruimte nodig?

Neem gerust ook contact met ons op met huisvestingsvragen. We kunnen niet alles oplossen, maar wel met u meedenken.

Concrete tips kunt u lezen in dit document.

 

Waarom is het belangrijk dat migrantenkerken erkend en gehoord worden?

 

De internationale een migrantenkerken in Nederland maken deel uit van de Kerk en samenleving in ons land. Volgelingen van Jezus Christus mogen horen bij de Kerk die geloofstradities en etnische achtergronden overstijgt. In de Bijbel (1 Korinthe 12) wordt deze Kerk het ‘Lichaam van Christus’ genoemd. Zoals het menselijk lichaam bestaat uit verschillende leden, die elkaar nodig hebben, bestaat het Lichaam van Christus uit christenen uit allerlei landen en volken, stammen en talen. Samen vormen wij het Lichaam van Christus. Voor het reilen en zeilen van onze organisatie functioneert deze gedachte als uitgangspunt.

In het kerkelijk leven in Nederland bieden migrantenkerken en internationale kerken een nieuw tegenwicht aan de secularisatie. Bovendien is de maatschappelijke bijdrage van migrantenkerken aan de lokale samenleving door middel van wetenschappelijke onderzoeken in kaart gebracht. Leest u bijvoorbeeld Gratis en Waardevol (2006) of Naar een hoger plan (2013).

Wanneer deze christelijke gemeenschappen voldoende zichtbaar en hoorbaar zijn, zijn zij (beter) in staat om samen met autochtone kerken en allerlei kerkelijke en maatschappelijke organisaties te werken aan de opbouw van onze samenleving.

Wat wil SKIN bereiken en op welke manier wordt daaraan gewerkt?

 

SKIN streeft er naar dat deelnemende kerken ten volle kerk kunnen zijn, en volwaardig participeren in de Kerk en samenleving van Nederland. Zij vervult een brugfunctie tussen migrantenkerken onderling en tussen migrantenkerken en de autochtone kerken, allerlei maatschappelijke en christelijke organisaties, de overheid en de samenleving.

Hieraan wordt gewerkt op verschillende manieren. SKIN stimuleert ontmoeting tussen de kerken onderling door hen een platform van toerusting en uitwisseling te bieden. Voor meer informatie verwijzen wij u graag naar ons  beleidsplan.

In 1992 is het platform van niet-inheemse kerken van start gegaan. Wat was de aanleiding en het doel van dit platform?

 

In mei 1992 werd in het Hendrik Kraemer Instituut (HKI) te Oegstgeest een bijeenkomst van Molukse theologen belegd. Daarbij was ds. R.F. Polanen van de Evangelische Broedergemeente (EBG) als gast aanwezig. In de discussie bleek dat veel problemen en uitdagingen waarvoor de Molukse kerken zich in Nederland geplaatst zien ook spelen bij de EBG. Wij noemen hier de volgende vragen: hoe kunnen wij enerzijds ons aanpassen aan de Nederlandse situatie en anderzijds vasthouden aan de eigen identiteit, die gegeven is met de eigen geschiedenis? Hoe kunnen en moeten wij contact leggen met de autochtone Nederlandse kerken en hun leden?

Na deze bijeenkomst is er op 22 en 23 november 1992 in het HKI te Oegstgeest een veel bredere conferentie belegd. Hieraan nam een twintigtal verschillende niet-westerse kerkgenootschappen en christelijke groepen deel. Opnieuw bleek de dankbaarheid aan God voor de gemeenschap in Christus door de werking van de Heilige Geest over de grenzen van volk, cultuur, taal en land heen en een grote mate van gemeenschappelijkheid in het identificeren van problemen en het uitstippelen van beleid te bestaan. Bovendien hebben de deelnemers aan de conferentie de innerlijke behoefte ervaren “om met elkaar in gemeenschap te blijven om meer dan voorheen samen met autochtone christenen in Nederland na te denken over en verantwoordelijkheid te dragen voor de verkondiging van het evangelie aan medemensen in Nederland”…“om de naam des Heren groot te maken, Zijn Kerk in Nederland op te bouwen en het heil van onze medemensen te zoeken”.

In het verlengde van de bovengenoemde twee bijeenkomsten is het Platform van Niet-Inheemse Kerken in Nederland ontstaan. Dit platform stelde zich bij de oprichting ten doel om “contacten te leggen en te versterken tussen niet-inheemse kerken in Nederland onderling en met de inheemse kerken, behulpzaam te zijn bij het oplossen van allerlei praktische problemen en hulp te bieden op het gebied van toerusting en vorming en op het gebied van uitwisseling van geloofservaringen en spiritualiteit.”

Omdat de naam en organisatievorm niet ideaal werden geacht, maakte het Platform van Niet-Inheemse Kerken in 1997 plaats voor de vereniging Samen Kerk in Nederland (SKIN). SKIN is het Engelse woord voor huid; huid en huidskleur hebben te maken met de plaats en de ruimte die mensen in de Nederlandse samenleving hebben. Tevens geeft de naam Samen Kerk in Nederland exact de doelstelling aan: samen – ieder vanuit de eigen achtergrond en identiteit – gestalte geven aan het kerk-zijn in Nederland. De nadruk ligt op wat ons bindt, of beter gezegd: op wie ons bindt: onze Heer en Verlosser Jezus Christus. De betrokken kerken hebben ervaren dat de theologische, culturele en sociaal-economische verscheidenheid niet genegeerd mag worden of als een belemmering moet worden gezien. Integendeel, de diversiteit stimuleert juist het samen Kerk zijn en de samenwerking kan ook leiden tot een versterking van de eigen identiteit.Zie ook hoofdstuk 2 van het Strategisch Beleidsplan van SKIN 2012-2015.

De vereniging Samen Kerk In Nederland SKIN is opgericht in 1997. Bij wie lag het initiatief?

 

In de periode 1992-1997 is het aantal bij het Platform van Niet-Inheemse Kerken betrokken kerken toegenomen tot ongeveer twintig.

De kerken (van mensen afkomstig uit de voormalige Nederlandse koloniën) die SKIN hebben opgericht zijn de Geredja Indjili Maluku (GIM, de Molukse Evangelische Kerk), de Evangelische Broedergemeente Nederland (EBG), en de Gereja Kristen Indonesia Nederland (GKIN, Indonesisch-Nederlands Christelijke Kerk).

Wat zijn de grootste misverstanden die autochtone Nederlanders hebben over migrantenkerken?

 

Misverstanden komen vaak voort uit culturele verschillen. Goede bedoelingen worden nogal eens verkeerd geïnterpreteerd. Je hebt niet alleen met culturele verschillen te maken, verschillen in kerkelijke traditie, maar ook met verschillen in persoonlijkheid. Dat maakt het allemaal complex. Het draait om investeren in relaties. Dat is niet altijd makkelijk, maar het is niet onmogelijk.

Een belangrijk verschil is dat migrantenkerken meestal wortelen in gemeenschapsculturen terwijl Nederland door de bank genomen een individualistische cultuur is, een ik-cultuur. Bovendien zijn er ook verschillen in hiërarchie. Bij een gemeenschap benader je eerst de leidinggevende. Je klopt bij de voorganger aan, niet bij een commissie, om misverstanden te voorkomen. Heel veel autochtone organisaties denken vaak praktisch over snelle samenwerking, maar dat is vaak een stap te snel voor de relatiegerichte migrantenkerken, omdat ze nog niet weten met wie ze te maken hebben.

Hoe ziet SKIN samenwerking tussen autochtone en niet-autochtone kerken?

 

Door samen op te trekken en van elkaar te leren kunnen we elkaar versterken om samen te werken in Gods Koninkrijk.

Wij zien de ongekende diversiteit die we in Nederland hebben aan bevolkingsgroepen, talen, culturen en christelijke tradities niet als bedreiging, maar als winst. Onze identiteit als volgelingen van Jezus Christus is immers in Christus. Vanuit het besef van de ons door God gegeven eenheid in Christus willen wij de verbondenheid met onze medechristenen bevorderen en onze handen uitstrekken naar al onze broeders en zusters, de autochtone en de niet-autochtone medelanders. Wij willen elkaar leren kennen en elkaar versterken als leden van het ene wereldwijde lichaam van Christus. Samen met alle christenen in ons land zijn we Kerk in Nederland. Samen willen we volwaardig participeren bij de vervulling van onze gezamenlijke missionaire roeping en samen bouwen aan onze veelkleurige Nederlandse samenleving.

Wanneer autochtone en niet-autochtone christenen elkaar herkennen en erkennen als broeders en zusters in Christus, elkaar zien als gelijkwaardige kinderen van God, ontstaan er gezonde relaties waarbij wederkerigheid een sleutelwoord is. Wij hebben elkaar nodig. Alleen samen zijn we Kerk in Nederland. Met Gods zegen komen we steeds dichter bij elkaar.

Wat kan volgens u helpen om de culturele, traditionele en theologische barrières op te heffen?

 

De laatste jaren groeit de toenadering tussen migrantenkerken en autochtone kerken in Nederland, maar er is nog een wereld te winnen. In het kort: dat wij als christenen met verschillende achtergronden (autochtonen en niet-autochtonen, uit diverse culturen en kerkelijke tradities), elkaar herkennen en erkennen als broeders en zusters in Christus, en zonder vooroordelen elkaar opzoeken, ontmoeten en met elkaar optrekken en bouwen aan een relatie vanuit gelijkwaardigheid en wederkerigheid.

Ik werk voor een christelijke organisatie. Wat kan mijn organisatie betekenen voor SKIN?

 

Bedankt voor uw vraag. U kunt uw eigen deelnemers of leden informeren over het werk van SKIN. U kunt hen motiveren en bemoedigen om de relatie aan te gaan met hun broeders en zusters uit andere culturen. Zo kunnen we van elkaar leren, elkaar opbouwen en versterken.

Mogelijk kunt u via uw communicatiemiddelen bekendheid geven aan kerken uit onze primaire doelgroep. Neemt u gerust contact op met ons kantoor. Wij adviseren u graag hierover en zullen u voorzien van de nodige contactgegevens.